Pages

Monday, January 14, 2013

เพลง ...กล้วยไม้

เพลง ...กล้วยไม้


กล้วยไม้
คำร้อง...ทำนอง พรานบูรพ์
ขับร้อง..อารีย์ นักดนตรี

กล้วยไม้ ของเราแต่เก่าก่อน
อยู่ในดงในดอน เจ้าซ่อนช่อซ่อนใบ
ไกลภู่ ไกลผึ้ง เจ้าอยู่ถึงไหนไหน
ใครจะเด็ด จะดมได้ เราไม่เห็นเลย
ใครจะเด็ด จะดมได้ เราไม่เห็นเลย
โอ้ กล้วยไม้เอย
น่าชื่น น่าเชย เจ้าไม่เคยชอกช้ำ
เช้า สาย บ่าย ค่ำ
ชื่นบ่ช้ำชอกเลย
เดี๋ยวนี้ ดูรึกล้วยไม้
มาชูช่อ ชูใบ บานอยู่ในกระเช้า
ลืมดง ลืมดอย ที่เคยอยู่ก่อน อยู่เก่า
ภู่จะคลึง ผึ้งจะเคล้า ให้เจ้าเฉาลง
ภู่จะคลึง ผึ้งจะเคล้า ให้เจ้าเฉาลง
โอ้ กล้วย ไม้ เอย
เจ้าไม่น่าเลย ที่จะมาไหลหลง
เจ้าลืมสุมทุม พุ่มพง
ลืมดงดอย.. เอย
          คุณพ่อบอกว่า"ชอบ"เพลงนี้เพราะคุณแม่ชอบร้อง..พ่อฉันน่ารักไหม อันไหน"เมีย"ชอบก็ชอบด้วย
          คุณพ่อบอกว่า เพลงนี้เป็นเพลงอมตะของพรานบูรพ์ โดยเป็นเพลงที่ท่านเขียนคำร้องด้วยการใช้"บทกวี"มาเล่นคำ โดยเฉพาะการ"ซ้ำคำ" ที่มีทั้งสัมผัสอักษรและเสียง จึงทำให้เพลงนี้สร้างอารมณ์ของเพลงได้ไพเราะมาก
          คุณพ่อบอกว่า เวลาฟัง ให้ฉัน"ตั้งใจฟังเนื้อเพลง" ที่ใช้คำเพราะๆซ้ำๆ เช้น .."เก่าก่อน" "ไหนไหน" "ชอกช้ำ" "ชูช่อชูใบ" "ไหลหลง" "พุ่มพง" "ดงดอย" "ในดงในดอน" "ไกลภู่ ไกลผึ้ง" "จะเด็ด จะดม" "น่าชื่น น่าเชย" "ชูช่อ ชูใบ" "ลืมดอย ลืมดอน" "ภู่จะคลึง ผึ้งจะเคล้า" และ "ลืมซุ้มพุ่มพง ลืมดงลืมดอย"
          ตอนคุณพ่อเล่าถึงตอนนี้ คุณแม่ก็หยิบแผ่นซีดีที่ซื้อมาเปิดให้ฟัง...ฉันเลยรู้สึกว่าเพราะมากกว่าที่คุณพ่อร้องซะอีก
          คุณแม่เสริมว่า ความจริงเพลงนี้ พรานบูรพ์แต่งให้ผู้ชายขับร้อง เพื่อตัดพ้อต่อว่าหญิงสาวคนรักในชนบท ที่มาหลงเมืองกรุง แต่เมื่อหาคนร้องเป็นผู้ชายไม่ได้ คุณอารีย์ นักดนตรี ซึ่งทำงานที่ช่อง 4 (ปัจจุบันคือช่อง9) จึงนำมาขับร้องและดังติดหูคนไทยตั้งแต่นั้น
          เป็นอีกเพลงที่บ้านฉันชอบฟัง ...แม้ตอนบันทึกแผ่นครั้งแรกปี 2508 คุณพ่อและคุณแม่ฉันยังไม่เจอกัน..ก็ตาม





0 comments:

Post a Comment